Ineke Disveld - Orbs. Fantasierijke stofreflectie in de atmosfeer, of toch iets anders?

Orbs. Fantasierijke stofreflectie in de atmosfeer, of toch iets anders?

Orbs. Fantasierijke stofreflectie in de atmosfeer, of toch iets anders?

Het is begonnen met het proberen een klein vleermuisje te fotograferen, die met een bepaalde schemer zich laat zien.
Ik schoot een serie plaatjes en bij het nakijken zag ik geen enkel fladderbeestje, wel vreemde lichtbollen die orbs heten. Stofdelen op de lens of in de atmosfeer? Ik had zelf nooit onderzocht of dat wel zo was, gewoonweg omdat ik voorheen nooit een lichtbolletje op een zelfgenomen foto zag.

 .

Heldere avond

Mijn onderzoek naar onechte orbs.

Dagen achtereen ongeveer 130 plaatjes schieten in onze achtertuin.
In het donker, met daglicht, schemer, regen en ook harde wind. Van daaruit gezien zag ik weinig verschil qua toename in lichtbollen en bovendien waren er gemiddeld tussen de vijf en vijftien foto's waar een lichtbol op te zien was (tot nog toe dan), op de rest van de foto's niet een! Dat vond ik wel een beetje merkwaardig als het alleen om stofdelen zou gaan. Hoewel niet uitgesloten, alleen, hoe kan het dat sommige lichtbollen een mandala structuur vertonen?  Dat zou dan betekenen dat een stofdeel net zo een mooie structuur kan bevatten als een uitvergrootte waterkristal.
Daarover googlen werd ik ook geen steek wijzer van: Een technische uitleg dat het alleen om stofdelen gaat, ging er bij mij niet in. En meteen alles aan entiteiten toewijden ook niet. Wat zeggen woorden? Het papier is heel geduldig...
Maar hoe kwam ik hierachter?
Bij toeval fotografeerde ik toen enkele orbs half verscholen achter een blad van een plant. Lenzenvuil was het dus niet. Ergens kon dat ook niet want zeker 90% van de foto's vertoonde geen enkel bolletje en waar het wel zo was, niet op dezelfde plaats wat je bij een vuiltje wel zou verwachten.
Wel vreemd dat waar ik aan dacht 'verhoord' werd. Maargoed, zoals ik aangaf kan dit toeval zijn.

Ondertussen had ik al een serie smiley-achtige bollen waarvan bij sommige met een beetje psychologische fantasie (Rorschachtest) er indrukwekkende vormgevingen ontstaan en zelfs met gezichten. Bij sommige heb ik de omgeving vervaagd, zodat het wat duidelijker overkomt

Er wordt vermoed dat digitale camera's de oorzaak zijn doordat de flits dichtbij de lens zit. Een gravure uit 1561 uit Neurenberg bewijst het tegendeel. Op de website; http://www.johandewal.nl/?p=861 is een foto tezien met lichtbollen erop.

Overdag en regen

Late uutjes.

De twee laatste afbeeldingen vertonen dezelfde vormen.

Ik ging me meer orienteren via gedachte dingen vragen, omdat ik echte bewijzen wilde zien dat er iets meer was dan alleen stofreflectie.
Bij de serie foto's die ik toen nam (130 stuks) vertoonde de allereerste foto enkele lichtbollen met wat lijkt wel vage lachende gezichtjes en na 128 te hebben geknipt en aan het eind verscheen opnieuw een duidelijke witte bol. Dus over die hele serie maar twee foto's met orbs.

Voor zover leek er wel enig verband te zitten tussen gedachte en opnamen, maar ik was zeker niet overtuigd, want ik miste toch duidelijke beelden in de lichtbollen met alleen vage gezichten

en iedereen kan hier een andere verbeelding bij hebben (denk wederom aan de Rorschachtest).
Een ander obstakel is dat orbs geen stilstaande cirkels zijn, waardoor het moeilijker wordt structuren te onderscheiden, ook dit heb ik verschillende keren vastgelegd. Hoewel ik er vanuit ga wanneer er daadwerkelijk een intelligentieverband is, wij dergelijke bewijzen niet in handen hebben

Hieronder enkele voorbeelden van bewegende orbs, insecten  reflectie..

Een orbs met de letters LJ

Geen orbs of wel? Maar dan in bewegende lijnen in takvorm?
Muis-orb.

Met deze gedachte ging ik opnieuw een serie van 130 maken, waarvan nu 13 foto's met orbs zijn te zien. In eerste instantie zag ik niks bijzonders, want ik zocht een grote orb met een

duidelijk gezicht erop. Ergens de twijfel dat alles toch op toeval berust totdat ik een ervan die heel klein stond afgebeeld ging uitvergroten naar 5 cm en tot mijn verbazing een muis zag afgebeeld, herkenbaar als een echt plaatje en in lichtkrans gegoten. Zelfs het staartje is links iets of wat te zien en bovendien mis deze orbs het zogenaamde fresnelringen die volgens sceptici waargenomen worden op ronddwarrellende stofdelen. Hier meer over dit onderwerp; http://www.skepsis.nl/orbs.html.

Daarna een foto in huis genomen en tot mijn verbazing zag ik een rups afgebeeld op de houten rand van spiegel. Nu zonder orbs.

 Onvoltooid bewijs.

Alle vaagheid op een rijtje, hoe dit mogelijk is weet ik niet, dat laat ik in het midden en zie de rups als een voorbeeld; Het geheim van de ontpopping, geen mens die weet hoe dit in elkaar steekt, zoals zo vele natuurverschijnselen. Maar goed ook, dan blijft de drang naar zoeken oneindig.